پرسه تو پستو

همه چی آرومه :)

parsevopastoosh — Mon, 23 Nov 2009 08:39:18 GMT

یه آدم ناامید ک-خلی که دیگه به اونجاش رسیده بوده، همینطور که داشته ساعت 10 شب تو پیاده رو راه می رفته و احتمالا یه تیکه سنگ یا قوطی نوشابه رو هم تلق تلق شوت میکرده، یهو داد میزنه: به ه ه ه ه ت*خ-مم م م م م م م م م م م م! و شروع میکنه به قاه قاه خندیدن و بلند بلند با خودش میخونه:

همه چی آآآآآآآآآآآرومه

من چقد خوشحااااااااااالم

پیشم هستی حالا

به خودم میبااااااااااااالم

تو به من دل بستی

از چشات معلووووومه

من چقد خوشبختم

همه چی آرووووووووووووووومه

هاهاها هاهاها هاهاها

بعد چی میشه؟ هیچی. از شانس ما میزنه و این میشه این آهنگ که هر به در و دیوار خورده ای صداش رو تا ته میکشه بالا که بگه "همه چی آرومه، به به و غیره "...یارو ترانه سرا دستش درد نکنه ترانه رو گفته و تلقینشم کرده و پا شده رفته سینما. به هیچ جاشم نبوده که یکم تو حاشیه حرف بزنه.

پ.ن:
اولین بار که این آهنگ به گوشم خورد، یه شبی بود که یه جایی گیر افتاده بودم، فجیع، و اینو یه عده گذاشته بودن و من تو دلم تا صبح ارادت کامل خودم رو به خواننده و خانواده اش ابراز کردم. خیلی شب شیکری بود، آی آی آی ...

ما، شترهای در حال توسعه

parsevopastoosh — Fri, 20 Nov 2009 08:16:18 GMT

تلویزیون روشنه و دکتر کردوانی داره میگه: شتر به خاطر سه تا صفتش مشهوره: ناموس پرستی، محبت شدید، و کینه خیلی زیاد...

و بعد پشت بندش 3-4 تا خاطره ردیف میکنه از کینه و محبت شتر که توی اونا از کینه زیاد دنبال یه سری آدما کرده و خودش رو انداخته روشونو اینقدر هیکلشو مالونده رو اونا تا مردن، و جاهای دیگه از محبت زیاد به بچه اش اشک تو چشاش جمع شده و با موسیقی گریه میکنه و چه میدونم از این صحبتا...

مامان به بابا: wow خب این چه محبتی شد! چقدر کینه ایه!!!

من (از دور) : نماد مردم جهان سوم ...

مامان و بابا همزمان بر میگردن و با تعجب به من که لم دادم و دارم با خونسردی هورت هورت چایی میخورم نیگا میکنن!

من که یهو میبینم نظریه ام همچین انگار خوب چسبیده سریع میرم تو فاز ۲پروژه یعنی تلقین به مخاطب: گفت اون یکی صفتش چی بود؟؟

بابا: ناموس پرستی!

یه پوزخند ناشی از خبث طینت میزنم، و با گفتن جمله "جاش تا ابد تو همون بیابونه"، سعی میکنم این یکی هورت چایی رو یکم فیلسوف مآبانه تر بالا بکشم (پایان فاز ۳ - تثبیت -).

حکایت واضحات فراموش شده

parsevopastoosh — Sat, 14 Nov 2009 07:01:18 GMT

... در روزگاران کهن خزانه دولت از درآمد ناشی از تولید جامعه پر می گردید، بنابراین دولت می باید حداقل تجهیزات لازم برای افزایش هرچه بیشتر تولید را فراهم آورد، حال آنکه از این پس خزانه دولت از سرمایه نفتی آکنده می گردد.

دولت بی نیاز از تولید جامعه، صاحب مکنت است و در فروپاشی سازمان تولید، این جامعه است که نگاه به دست دولت دارد. دولت قانونگذار و مجری، به دولت روزی بخش نیز تبدیل می گردد. نقشی که از این پس اهمیتی روزافزون می یابد ...

توصیف آغاز دوره پهلوی

آقای دکتر حبیبی – کتاب از شار تا شهر

parsevopastoosh — Mon, 09 Nov 2009 06:46:18 GMT

_ هی، وجدان... اون گردالیه که یه چیز لزج از توش اومده بیرون و داره رو دیوار راه میره ...

* حلزونه، لیفت (lifet) رو بزن ...

_ hmmm ... عجب ...

* ...

_ (آوازهای منقطع) ... به به چقدر همه چی خوبه ... (آوازهای منقطع)

* کوفت عزیزم. از سوسک که بهتره

_ تو انگار یه طوریت میشه ها! من که دارم واسه خودم حال میکنم! هرکی ندونه تو خوب میدونی که من تو این حموم با جانداران زیادی همزیستی مسالمت آمیز داشتم، این که فقط یه حلزونه! لاکشو میگیرم و می برمش تو باغچه... تو اگه مشکلی داری همینطور حرص بخور و خودتو cool نشون بده.

* i love it

_ Me too

* Fine

_ Fine

تنهــــــــــــــــــــا

parsevopastoosh — Fri, 06 Nov 2009 21:38:18 GMT

نه ه ه ه !

(مار نیشم زد)

بیری بیری بیری بیرینننننننگ گ گ گ گ

دوباره افتادم تو ردیف اول؟؟؟

(پا میشم یکم ک-و-نمو میمالم)

گندش بزنن ... این چه وضعشه ...

(چشمامو میبندم

یه ورد جدید می خونم

دوباره تاس میندازم...)

Hello New Game :)

پ.ن:

هر آنکس که در سرش مقداری مغز داشته باشد، تنهــــــــــــا، از نردبان بالا می رود. *

* ویکتور پرسه مارک بک

parsevopastoosh — Wed, 04 Nov 2009 10:20:18 GMT

دیشب خواب دیدم تو یکی از اتاقای خونه قدیممون گیر افتادم (90% خوابای خونگیه من گیر داده تو این اتاق اتفاق میفته) بدین ترتیب که یک عدد مار توش بود به ضخامت چوب کبریت و به درازیه عرض اتاق که در راستای عرض اتاق کشیده شده. بعد، از هر 30 سانتی متریش یه شعبه به شکل کاملا عمود زده بود بیرون به طول، hmmm، تقریبا 70 سانتی متر. (من همونجااسمشو مار شونه ای گذاشتم فکر کنم) سر همه اینام یه کله کوچیک قرمز بود که همچین نافرم خیره شده بودن به اینجانب و به محض تکون خوردنم همه با هم وول می خوردن.شیوه حمله اشونم اینجوری بود که سیم ثانیه گرد میشدن عینهو متر خیاطی، و بعد یهو شاتاااااااارق پرتاب میشدن.

فکر کنم به من حمله نکردن اما انگاری یه کلیپ تو خوابم پخش شد که شیوه حمله اشونو به یه بدبختی نشون میداد و اینکه چجوری دوست یارو داشت تلاش میکرد تا با چنگال سم مار رو خارج کنه.

خلاصه دمش گرم خواب خیلی ت*خ*می-تخیلی ای بود یه تنوعی به خوابای ما داد.

همه ما به امید نیازمندیم

parsevopastoosh — Tue, 03 Nov 2009 18:50:18 GMT

hmmm ... خوبه ... فکر میکنم از صبح حدود 8-9 ساعتی هست که اسهال نداش...

ow، یه لحظه، الان بر می گردم!

گزارشات

parsevopastoosh — Wed, 28 Oct 2009 11:49:18 GMT

هم م م ش دلش می گی ی ی ی ره

هم م م م ش تنش اسی ی ی ی ره

خنجر زده خوب نشده

بل بل هم زده گویا جور نشده

تو فکر یک قبرم

parsevopastoosh — Sun, 25 Oct 2009 21:28:18 GMT

wow! واقعا دنیا اینقدر شارپ بود؟!

...

پ.ن:

آ آ آه ای عینک... سلام!

فقط تو مرا نکرده بودی.

parsevopastoosh — Sat, 17 Oct 2009 20:41:18 GMT

خوشحالترین جامعه جامعه ایست که در آن، نوار مغز بگیران، با روش آزمون و خطا آن حسگرهای کذایی را بر روی سر می چسبانند و هی نوار میگیرند و هی جای آن چیزهای کذایی را عوض می کنند، تا در نهایت، یک نوار مغزی ای چیزی در بیاید بالاخره.

ویکتور پرسه مارک بک